जयंत चे विचार

         *एक से भले दो* लेखक जयंत जगताप 7738022343 चीन आणि भारत या देशात लोकसंखेचा भस्मासुर वाढला आणि लोकसंख्या नियंत्रण करायला चीन मध्ये सक्ती ने फक्त 1 अपत्य, तर भारतात हम दो हमारे दो चा नारा दिला गेला.  सुरवातीला चीन नियंत्रणात अग्रेसर वाटला, आता भारत 1 नंबर ला जाईल असे वाटू लागले. पण हळू हळू 1 अपत्य ही संकल्पना घातक आहे ही चीन ला समजू लागले. अनेक जोडपी फक्त मुलगा असेल तर जन्म देऊ लागली नाहीतर अबोरशन करू लागली. अनेकांनी अपत्य नकोच अशी भूमिका घेतली. लहान मुलांचे तस्करी, चोऱ्या वाढू लागल्या, 1 टी मुले मानसिक आजाराची बळी पडत आहेत.  या समस्ये वर मात करायला आता चीन सरकार प्रयत्न करत आहे. दुसरे अपत्य झाल्यास त्यास सरकारी अनुदान देत आहेत, नोकरीत संधी दिली जात आहे, शिक्षण आणि आरोग्य सेवा मध्ये सूट किंवा मोफत दिले जात आहे. आता आजकाल भारतात मध्यम वर्गात, शक्यतो जिथे दोघे ही नोकरी करत आहेत अशा कुटुंबात 1 मुलाचा/मुलीचा जो ट्रेंड चालू आहे. 1 अपत्य सांभाळायला सोपे, खर्च कमी, नोकरी करून त्याला बघता येते, विभक्त कुटुंब अस अनेक कारणे असतात आणि काही अंशी ती योग्य आहे...

            *सोनू बेहरा - Red chex* सततच्या प्रवासामुळे नवीन लोकांना भेटत राहणे आणि नवीन ओळखी करत राहणे, त्या माणसां बद्दल जाणून घेणं हा छंद झाला आहे. त्यात काही वेगळं करणारी भेटतात आणि आठवणीत राहतात.  या वेळी घरी कोपेरखैरने मध्ये होतो. दिवसभरच्या व्यस्त वेळापत्रकातुन रात्री 10 वाजता जेवण करून मोकळा झालो. दुसऱ्या दिवशी पहाटे 3 वाजता भुज ला जायचं होत, आणि आठवलं की नवीन बेल्ट आणि बनेन(वेस्ट) घ्यायचं आहे. रात्रीचे 10:30 वाजले होते. सहसा या वेळेला कोपेरखैरनेतील दुकान बंद होतात. पण प्रयत्न न करता थांबन मला जमत नाही. मग निघालो बाहेर, सेक्टर 7-8 च्या मधील गार्डन रस्त्यावर सर्व दुकाने बंद झाली होती. चालत चालत स्टेशन कडे जाणाऱ्या रस्त्याकडे निघालो. गार्डन पासून जवळच एक कपड्याच दुकान उघड दिसलं. पटकन त्या दुकानात गेलो आणि बनियान आहे का विचारल. त्याने हो बोलून 1-2 ब्रँड काढत होता, तोपर्यंत मी इतर कपडे न्याहाळत होतो. चेक्स चे शर्ट आणि जीन्सच्या पॅन्ट खूप होत्या. त्याने बनियान काढले ते घेऊन मी शर्ट ची चौकशी केली आणि गूगल पे ने पैसे भरण्यासाठी QR कोड मागितला. तो नव्ह...

         मामा च पत्र माझी लाडकी भाची श्रेया..  आज तू 14 वर्षाची होत आहेस. कुमार वयातून आता तू किशोरवयीन होत आहेस. या तुझ्या जन्मदिनानिमित्त मला तुला हे पत्र लिहावेसे वाटले आहे.  श्रेया तू नेहमी माझी शेरू होतीस आहेस आणि राहशील. मला आजही आठवते तुझा जन्म झाला तेव्हा वाशी च्या महानगर पालिकेच्या हॉस्पिटल मध्ये. 2 वर्षाचा हर्ष घेऊन मि तिथे आलो होतो. तू झालीस आणि लगेच हर्ष मोठा वाटू लागला, तो दादा झाला. तुझं नाव माझ्या आवडीने ठेवले आहे.  तुझी आणि तुझ्या आईची काळजी घेण्यासाठी नवजात शिशु कक्षाबाहेर रात्रीचा मी थांबायचो. तुझा रडण्याचा आवाज ऐकून तुझ्याकडे बघायचो पण आत येता येत नसायचे. तू 6 महिन्याची झालीस आणि आपलं सेक्टर 20च घर बघायला तुला घेऊन गेलो होतो.  पहिल्या पासून तू तुझ्या पप्पा सारखी शांत स्वभावाची आहेस. तुझं निरीक्षण खूप स्मूक्ष असत. तू बोलतेस कमी आणि खूप जास्त observe करत असतेस.  लग्नानंतर मामी ची पण तू खास झाली आहेस. आराध्य ला तू जितकी चांगली समजतेस ते बघुन मला तुझा अभिमान वाटतो.  तू अभ्यासात हुशार आहेसच रांगोळी पण छान काढतेस. आता त...

           *कोण बाळासाहेब* बाळासाहेब शिंदे,बाळासाहेब सावंत, बाळासाहेब केसरकर, बाळासाहेब गोगावले, बाळासाहेब सरनाईक, बाळासाहेब कदम, बाळासाहेब मोदी, बाळासाहेब शहा, बाळासाहेब फडणवीस, नेमक नाव काय ?😂😂😂.  वरील प्रतिक्रिया ऐका ठाकरे गटाच्या समर्थकाने *बाळासाहेबांची शिवसेना* या नावावर दिली आहे. या भावनिक सैनिकांच समजू शकतो पण आज चक्क मुंबईच्या महापौर म्हणाल्या नक्की कोण बाळासाहेब आणि वरच्या सारखेच इतर आडनाव घेतलीत.  काहींनी तर काही webseries आणि चित्रपटातील पात्र ही बाळासाहेब म्हणून फोटो म्हणून टाकलेत. तेव्हा यांची कीव येते. आपलं आराध्य दैवत मानतात आणि कोण बाळासाहेब अस विचारतात??..  *क्रिकेट मध्ये सचिन म्हटलं की कोण सचिन, सिनेमात अमिताभ म्हटलं की कोण अमिताभ, फुटबॉल मध्ये मेस्सी एकच, तसं शिवसेना म्हटलं की बाळासाहेब एकच..हे साध लॉजिक या तथाकथित समर्थकांना समजत नाही की उमजून घ्यायचे नाही.  कोण बाळासाहेब असा प्रश्न करतात तेव्हा मला फूल और कांटे मधील अमरीश पुरी ची एन्ट्री आठवते.  तिवारी विचारतो : कोण हो तुम? उत्तर येत: "नागेश्वर" तिवारी: कोण ...

                 *बदल दळणवळनातील* 2 दिवस झाले गावात एकच गलबालाट चालू होता इंग्रजांशी लढणारा मोठा नेता मरण पावला होता. हळहळ व्यक्त करून आता गावातील माणसे पावसाळा संपल्यावर करावी लागणाऱ्या कामाच्या तयारीत जुंपली होती. पावसाळा संपून गेला होता. आता रस्त्यावरच चिखल सुकला होता पण काही ठिकाणी गाडी रवली तर काढायला पार आणि कासरे याची जुळवाजुळव चालू होती. बैलांचा खुराक, जेवणाची भांडी, धान्ये, भात, चटणी, ताट हे सर्व तरुण पोरांना लावलेली काम होत. जाणती माणस, बैलगाड्यांची चाक, जोखड, वंगणं, कासरे, चरहाट नेणाऱ्या बैलांच्या तब्येती, इतर गावातील जाणारी माणसाची माहिती, दरवर्षी धान्य आणतो त्यांची विचारपूस करून निघायचा दिवस ठरवत होते. रस्त्यात दरोडेखोरांचा काही उपद्रव, इंग्रजांचा काही त्रास होतोय का याची जमेल अशी माहिती गोळा करून ठेवली होती. डोंगराळ भागात भात आणि फक्त खरीप पिके येत होती. पण कधी कधी दुष्काळ, ओला दुष्काळ पडला की ही पिके पण येत नसत.  कुडाळ भागातून लोणंद-निरेच्या सपाट  भागात जाऊन लागणारे धान्य बैलगाड्यात भरून आणणे हे 1920 च्या आधी पासून ते...

                  *स्सजन आणि गवनेर* 1985 ते 1995 या काळात आमच्या जगताप घरात 1 बैल जोडी होती. तो काळ तसा बैल गाई-म्हशी, शेळ्या,कोंबड्या यांचा होता. गावात गाई म्हशींचे शेणाचे पौ आणि पायाचे खुरानी तयार झालेला गुरांचा रस्ता असायचा. आमच्या जगताप वाड्याची शान म्हणजे हे 2 बैल होते. स्सजन आणि गवनेर. माझे चुलते भाऊ यांनी यांच्यावर विशेष जीव लावला होता. स्सजन धिप्पाड, ताकतवर आणि शांत मवाळ होता त्याची शिंगे सरळ नसून काहीशी वाकडी होती, रंग पांढरा शुभ्र आणि हाडाने लांब. मारक नव्हता. गवनेर हा आईच्या माहेर म्हणजे वाहागाव वरून आजोबांनी खोंड असताना दिलेला. सरळ शिंगचा थोडासा फिक्कट सफेद रंगाचा गवनेर काटक, चतुर आणि मस्तीखोर. बांधा चांगला होता पण स्सजन समोर कमी वाटायचा. सजन गावातील तगड्या बैलात यायचा. गवनेर वयाने मोठा होता पण स्सजन बरोबर त्याची छान गट्टी होती. एकमेकांना सांभाळून औत, बैलगाडी पेरणी करायचे वडील सांगायचे गवनेर औता ला मान चोरायचा, सरळ चालायचा नाही पण स्सजन त्याला सरळ ठेवायचा. पण एकदा मनावर घेतले की सज्जनला पण फेस काढायचा.  शेवट पर्यंत हे बैल घरी...